Przeżycia
Nade wszystko chodziło o wyrażenie indywidualnych przeżyć, doświadczeń i przemyśleń pisarzy z narastających generacji. I w rzeczy samej na obszarze Niemiec Zachodnich (bo do tego terenu będę się ograniczał) z biegiem czasu zaczęło pojawiać się mnóstwo utworów o różnej skali wartości i różnej żywotności (większość stanowiły efemerydy), które były odgłosem lub zapisem tych wielkich, najświeższych wydarzeń historycznych. Lecz ani jedno z owych dzieł nie ujawniło ambicji do ujęcia problemu w sposób syntetyczny, całościowy, kompleksowy. Wynikało to ze świadomych zamierzeń. Nowi autorzy zdawali się do rzędu rewelacji filozoficznej podnosić przekonanie, iż możliwe jest w ogóle oddanie tylko cząstkowego obrazu rzeczywistości, i to obrazu wyzbytego z uroszczeń do obiektywizmu. Albowiem wspólną zdobyczą poznawczą pisarzy nowej generacji, wypływającą z ich przeżyć frontowych, obozowych i powojennych było przeświadczenie o immanentnym bezsensie obiektywnego bytu, o zniknięciu z domeny ludzkiej wszelkich prawd o znaczeniu absolutnym, o chao-tyczności wszystkiego, co istnieje.
Hitleryzm .